RegisterenInloggen
Rajesh
Rajesh
4 dagen geleden

Discriminatie door extern adviesbureau bij aanvraag woonurgentieverklaring

4 dagen geleden

In verband met een onhoudbare thuissituatie uit hoofde van mijn seksuele geaardheid,
genderidentiteit en levenslange mishandelingen door mijn ouders, heb ik een woonurgentieaanvraag
ingediend bij Volkshuisvesting Arnhem. Deze woningcorporatie vond dat ik kans maakte op
urgentie, zowel op grond van mijn beschreven woonnoodsituatie, alsook vanwege mijn bezwaren
tegen kamerbewoning. Want afgezien van mijn psychische en sociaal-economische kwetsbaarheid,
ben ik als LHBTQ-persoon enerzijds extra vatbaar voor mishandelingen door vreemden (al
helemaal als ik een huis moet delen met ze), en beleef ik anderzijds aanhoudende herbelevingen van
vroegkinderlijke, seksuele trauma’s en aanrandingen door vreemden, welke herbelevingen mijn
psychosomatisch leed nog verder verergeren. Deze extreme gevoelens van onveiligheid kunnen niet
alleen leiden tot suïcidale handelingen, maar ook tot agressieve uitingen richting medebewoners.
Op de hoogte gebracht van het vorenstaande, verwees Volkshuisvesting Arnhem mij door naar het
externe adviesbureau Leijten & Van Hoek, omdat het mijn zaak zou versterken als ik een rapport liet
opstellen door deze externe partij, aldus Volkshuisvesting. Op 27 mei 2022 had ik een
onderzoeksgesprek met de heer Christ Leijten (van het externe adviesbureau), waarna er op 29 mei
2022 het rapport werd uitgebracht, welk rapport ikzelf pas op 9 juni 2022 in mijn bezit kreeg per emailcorrespondentie.
Welnu, de heer Leijten heeft zich in dit gehele proces vooringenomen en discriminatoir opgesteld.
jegens mij, zowel in zijn algehele optreden tijdens het onderzoeksgesprek, alsook in het daarop door
hem uitgebrachte rapport.
Tijdens het gesprek speelde hij continu de rol van ‘de advocaat van de duivel’, waarbij hij op
laatdunkende wijze vraagtekens plaatste bij de aannemelijkheid dat ouders hun eigen kind zouden
mishandelen. Verder nam hij mijn verhoogde kwetsbaarheid vanwege mijn seksuele geaardheid
allerminst serieus, en deed op een zeker moment zelfs lacherig over mijn geaardheid. Daarnaast
besprak hij amper mijn schriftelijk gedocumenteerde argumenten tegen kamerbewoning, maar
richtte hij zich voornamelijk op bijzaken die hij later in het rapport uitvergrootte dan wel
verdraaide, wat mij, achteraf bezien, voorkomt als een sluwe manier om de echt belangrijke feiten
en nuanceringen te verzwijgen ten nadele van mijn zaak.
Dit alles is op zichzelf al zeer kwalijk, maar nog erger is het feit dat de heer Leijten zich in dezen
schuldig heeft gemaakt aan discriminatie.
Zo schiet hij mij in zijn rapport af op mijn afzien van een huisbezoek, terwijl ik juist
vanwege mijn LHBTQ-achtergrond niet in staat ben om zulke delicate vraagstukken te bespreken in
het bijzijn van mijn vader met wie ik de woning deel.
Verder maakt de heer Leijten zich schuldig aan discriminatie, door totaal geen acht te slaan
op de specifieke LHBTQ-gerelateerde argumenten tegen kamerbewoning, zoals hierboven
geschetst. In plaats daarvan beweert hij ongegrond dat er naar zijn mening geen sprake is van een
harde contra-indicatie voor kamerbewoning. Met geen woord rept hij over mijn bezwaren hiertegen
uit hoofde van mijn seksuele geaardheid, genderidentiteit en herbelevingen van seksuele trauma’s
en aanrandingen in de langdurige aanwezigheid van vreemden.
Deze gang van zaken vind ik dermate onaanvaardbaar dat ik de wanpraktijken van de heer Leijten
aan het licht wil brengen. Het gaat mij hierbij niet om het wel of niet verkrijgen van de
urgentieverklaring, als wel om het aan de kaak stellen van plichtsverzuim en discriminatie jegens
gemarginaliseerde groepen door de heer C. Leijten van adviesbureau Leijten & Van Hoek, want het
kan niet zo zijn dat functionarissen hiermee wegkomen.
Als iemand soortgelijke ervaringen heeft gehad met zulke zogenaamd externe adviesbureau’s naar
aanleiding van woonurgentieaanvraag, dan hoor ik dat uiteraard graag.