Registeren Inloggen

Margo Eggermont over doorbehandelen: ‘Je ziet dat er van alles gebeurt, wat hij dus nooit had gewild’

Tot hoever moet de medische behandeling doorgaan in de laatste levensfase bij ouderen? Moeten artsen doorgaan tot waar de techniek en medische kennis reikt? Of stopt de behandeling eerder? En mag de druk op de gezondheidszorg hierbij een rol spelen? Meldpunt Actueel spreekt hierover met de weduwe van Tijmen Rozenboom, Margo Eggermont en hun dochter Marjolijn.

Doorbehandelen zonder medische noodzaak

Het verhaal van meneer Rozenboom is een van de vele voorbeelden van het langer doorbehandelen van ouderen zonder medische noodzaak en zonder uitzicht op verbetering van kwaliteit van leven.

Tijmen Rozenboom is 86 jaar en heeft dementie. Als hij op de dagbesteding, een zorgboerderij, plotseling onwel wordt, wordt hij opgenomen in het ziekenhuis. Hoewel hij al 10 jaar een niet-behandelverklaring op zak heeft, start het ziekenhuis toch met behandelen. Hij krijgt medicijnen waarvan hij moet braken, ondergaat bloedonderzoek en CT-scans en krijgt fysiotherapie om hem weer te laten lopen. Het gaat ook tegen zijn wens in en tegen de wil van zijn vrouw Margo en dochter Marjolijn. Het maakt meneer Rozenboom niet beter. 14 dagen later overlijdt hij.

Onderzoeken en behandelingen tegen de uitdrukkelijke wens in

Margo Eggermont kijkt terug op een zware periode: “De bewuste dag was het warm en mijn telefoon ging. De dagbesteding is aan de lijn. ‘Het gaat helemaal niet goed met Tijmen. We hebben de ambulance gebeld.’ Ik zeg: ‘Als de ambulance er is wil ik wel even die ambulancebroeders spreken, want hij heeft een niet-behandelverklaring’.”

Maar die uitdrukkelijke wens wordt niet gehonoreerd. Tal van onderzoeken en behandelingen volgen elkaar op. Wat gebeurt, is voor Tijmen echt een hel. Moeder en dochter kijken elkaar aan en zeggen tegelijk: “Ja, echt een hel.”

‘Je zit erbij, je kijkt ernaar en je kunt niks’

Margo in tranen: “Je zit erbij, je kijkt ernaar en je kunt niks. Maar je ziet wel dat er van alles gebeurt waarvan jij zegt: ‘Dat had hij dus nooit gewild.’ En ze luisteren niet, als je zegt van: ‘Jongens, geef hem toch alsjeblieft zijn rust, laat hem’.”

Marjolijn zegt diep geschokt: “Mijn laatste beeld van mijn vader is dat hij in zijn tentbed op handen en knieën zit, zijn T-shirt uit te trekken en loopt te gillen: ‘Ik kan niet meer. Ik kan niet meer.’ En dat, ja dat is onmenselijk. En het had allemaal voorkomen kunnen worden, als er geluisterd was naar de niet-behandelverklaring. Als er geluisterd was naar de euthanasieverklaring. Als er geluisterd was naar ons als familie.”

Wilt u de hele uitzending (terug)kijken? Dat kan hier.

Foto: MAX

Grenzen aan doorbehandelen bij ouderen: ‘Niet alles wat medisch kan moet ook gebeuren’

 

Onderwerpen:

Geef een reactie